5653 nolu, 1394 sıra sayılı ve 05/05/2007 kabul tarihli Kanunla kurulmuş olan “Yunus Emre Vakfı” kuruluş amacı bakımından ülkemizin önde gelen kültür kurumlarından biri olmaya adaydır. Adını Yunus Emre gibi, “Anadolu Türkmen Dervişi” olan ulu bir şairden alması, son derece anlamlıdır. Anadolu’da 14. yüzyılda devletin resmî dilinin yabancı bir dil olduğu bir dönemde ortaya çıkan bu Türkmen dervişi, söylediği Türkçe şiirleri ile yüzlerce yıldan beri Türkçe’nin konuşulduğu geniş coğrafyalarda her zaman saygı ile anılmış ve sürekli baş tacı edilmiştir. Hemen her seviyede, herkesin bir Yunus’u olmuştur. Bununla da kalmamış, Türkçe’nin ve bütün olarak Türk kültürünün uzandığı geniş coğrafyalarda Türklerle birlikte, birçok milliyete mensup olanlar da Yunus Emre’yi tanımış ve sevmiştir. Birçok kereler birçok kimse tarafından defalarca ifade edildiği gibi; Karaman Beyi Mehmet Bey’in Türkçe’yi devlet dili olarak kabul etmesinde ve bu konudaki kararlılığında Yunus Emre’nin Türkçe söylenmiş olan saf şiirlerinin etkisi olmuştur. Bir başka görüş de ileri sürülerek; bu devirde Yunus Emre gibi bir şair olmasaydı, Karaman Bey’i Mehmet Bey’in fermanı geçerli olmayabilirdi. Her iki düşünce de Türkçe’nin hakimiyetini Yunus Emre ile ilişkilendirmesi bakımından önemlidir.

Yazının devamını okumak için tıklayınız »

PLAN

A. Giriş

B. Birinci Bölüm: Avustralya (Ansiklopedik Bilgi)
1.İklim ve Bitki Örtüsü
2.Nüfus ve Etnik Durum
3.Dil
4.Din
5.Ülkede İslamiyet

C.İkinci Bölüm: Avustralya’da Türkler
1.Sosyal Durum
2.Sosyal Dayanışma
3.Çalışma Hayatı
4.Eğitim
5.Dini Hayat
6.Bayram Kutlaması (Aid Festival).
7.Ulaşım

Giriş:

“Avustralya İzlenimleri” adlı yazımızda Hakkında ansiklopedik bilgi verdiğimiz; İklim ve Bitki Örtüsü, Nüfus ve Etnik Durumu, Dil, Din ve Ülkede İslamiyet alt başlıkları ile ele alınan (Kaynak: Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, İstanbul 1991, IV, 167-172, “Avustralya” maddesi) Avustralya ana başlıklı Birinci Bölümden sonra; Avustralya kıtasına veya ülkesine gitme ve burada bir yıla yakın bir süre kalma imkanı elde etmiş bir kişi olarak bu ülkedeki gözlemlerimizi Avustralya’da Türkler ana başlığı ile kaydedeceğimiz İkinci Bölüm yer alacaktır. Yazının devamını okumak için tıklayınız »

Medenî insan topluluklarının hemen bütününde, insanlar birbirleriyle karşılaştıkları zaman görüşmeye ve konuşmaya başlangıç olarak bir kısım kelimeler ve deyimler kullanır veya bir takım hareketler yapar ve ardından asıl konuya geçerler. Bu bir tür, kısaca insanların birbirini karşılama ve kabul törenidir. İslâm dininde bunun adı, “Selâmlaşmaktır”.

Selâm, İslâm’ın sevgi ve rahmet kapılarının anahtarıdır. Müslüman gönüllerdeki sevgi hazinelerine bu anahtarla girilir. Allah (c.c.)’ın rahmet ve mağfiret deryalarına bu gemi ile dalınır. Selâm, müslümanların bir diğeri üzerindeki karşılıklı haklarından biridir. Selâm, Cenâb-ı Hakk’ın güzel isimlerinden de biridir. Her türlü belâ ve afetten, her türlü eksiklikten, her fenâ (yok olma) ve zevalden salim ve münezzeh olan Allah Teâlâ’nın (es- Selâm) ismidir. Bunun için müslümanlar Abdü’s-Selâm= Abdüsselam (Selâm’ın kulu) ismini çocuklarına isim olarak da verirler. Selâm, aynı zamanda cennet bahçelerinden birinin adıdır. Bu bahçenin adı Dârü’s-Selâm’dır. Yazının devamını okumak için tıklayınız »

Selamlama yazımız yakın zamanda burada yerini alacaktır.